Codziennie o świcie zimą można usłyszeć donośne głosy różnych lecących ptaków. Wśród nich wyróżnia się jeden głos - krakanie wrony i trudno to nazwać śpiewem. Wrona siwa należy do ptaków bardzo inteligentnych i potrafiących sobie pomóc, na przykład jeśli znajdzie kość to aby dostać się do jej szpiku wzlatuje bardzo wysoko i zrzuca kość w dół i w ten sposób dobiera się do przysmaku. Innym razem gdy znajdzie ślimaka to uderza nim o kamień aż skorupka pęknie. Wrona gdy znajdzie jajko które jest za duże dla jej dzioba robi w nim otworek i w ten sposób je transportuje. Ma wspaniały wzrok i doskonale kojarzy. Wie, że jedynie myśliwy gdy ma strzelbę to jest groźny i wtedy omija go szerokim łukiem. Żywi się drobnymi kręgowcami, larwami owadów. Można ją spotkać bardzo często na polach jak towarzyszy rolnikowi przy orce pola. Wtedy wybiera larwy i pędraki z ziemi. Zimą można ją spotkać wyłącznie w pobliżu ludzkich zabudowań. Tam znajduje pożywienie w postaci odpadków kuchennych. Wrona zakłada gniazda wyłącznie wysoko na drzewie.