Wilga wielkościowo jest trochę większa od szpaka. Upierzenie wilgi jest żółte lub zielone. Skrzydła ma czarne z żółtą plamką. Występuje najczęściej w lasach liściastych i mieszanych, a szczególnie na ich skraju. Inne miejsca spotkania wilgi to stare sady, parki, ogrody z licznymi drzewami. Wilga mieszka najczęściej w wierzchołkach koron drzew i pomimo jaskrawego ubarwienia rzadko można ją zobaczyć. Najłatwiej zlokalizować miejsce pobytu ptaka po jego melodyjnym śpiewie. Gniazdo wilga wije w kształcie koszyka. Zawiesza je w rozwidleniu konarów drzewa. Najczęściej gniazdo wilgi można wypatrzyć na topoli. Takie gniazdko uwite jest zazwyczaj daleko od pnia drzewa. Wilga należy do ptaków wędrownych. Przylatuje do Polski na przełomie kwietnia i maja a odlatuje w sierpniu lub wrześniu. Zimuje w Afryce. Jej główne pożywienie stanowią owady, poczwarki oraz gąsienice. W sezonie letnim jej menu uzupełniają czereśnie i wiśnie. Wilga należy do ptaków objętych ochroną gatunkową. Śpiew wilgi jest melodyjny. Przypomina fletowe gwizdanie.